....................................................................ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Μετάφραση // Translate

...φύσα αγέρα, φύσα....

...φύσα αγέρα, φύσα....

____________________________________________________________________________________

.......................................... Homo Homini Lupus // "Ο άνθρωπος λύκος για τον συνάνθρωπό του"

____________________________________________________________________________________

Διαχρονικό και επίκαιρο σκίτσο

Διαχρονικό και επίκαιρο σκίτσο

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

«Πήγα στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου, για να βγάλω διαβατήριο για την (ενός μηνός) κόρη μας» - Η συνέχεια είναι κωμικοτραγική...

Όταν ο παραλογισμός, επειδή έχει εξήγηση, καταντά να θεωρείται πια λογικός και αναμενόμενος



Τα γρανάζια της γραφειοκρατίας δε γνωρίζουν σύνορα και οι περιπέτειες μας δεν έχουν τελειωμό. 

Σήμερα δημοσιεύω την αφήγηση του Θύμιου Tζάλλα. Ο Τζάλλας είναι Πολιτικός Επιστήμονας και δημοσιογράφος και εργάζεται στη Hansard Society. Θέλησε να ταξιδέψει στην Ελλάδα... 


Στις 7 Ιουλίου απευθύνθηκα στην ελληνική πρεσβεία του Λονδίνου, προκειμένου να βγάλω διαβατήριο για την (ενός μηνός) κόρη μας.

Η διαδικασία είναι απλή. Κλείνεις ραντεβού, καταθέτεις στο προξενικό γραφείο της πρεσβείας το αγγλικό πιστοποιητικό γέννησης, και παίρνεις την ελληνική ληξιαρχική πράξη αυθημερόν. Στη συνέχεια κάνεις αίτηση για διαβατήριο, περιμένεις μερικές εβδομάδες, και το παραλαμβάνεις. Αυτά, θεωρητικώς. Στην πράξη ισχύουν άλλα, και το διαπίστωσα περιπετειωδώς.

Όταν τσέκαρα στο site της πρεσβείας, το επόμενο διαθέσιμο ραντεβού για καταχώρηση ληξιαρχικής πράξης ή έκδοση διαβατηρίου ήταν τον Νοέμβριο. Δεν μπορούσα να περιμένω, αφού στις 27 Αυγούστου θα έπρεπε να ταξιδέψουμε στην Ελλάδα. Μετά από ανταλλαγή email (η πρεσβεία έχει μόνο αυτοματοποιημένα τηλεφωνικά μηνύματα οδηγιών, χωρίς να δίνει την επιλογή συνομιλίας με εκπρόσωπο της) μου πρότειναν την εξής λύση: να στείλω ταχυδρομικώς τα δικαιολογητικά για την καταχώρηση της ληξιαρχικής πράξης στο Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών. Στη συνέχεια, το προξενικό γραφείο στο Λονδίνο, θα μπορούσε να μας χορηγήσει επείγον ταξιδιωτικό έγγραφο, ώστε να μπορέσουμε να ταξιδέψουμε.
Είναι παράδοξο το ελληνικό δημόσιο να ολοκληρώνει, ουσιαστικά, μόνο εντός της επικράτειας του υπηρεσίες, για τις οποίες έχει γραφεία στο εξωτερικό. Οι πρεσβείες, αν και συνήθως ταυτίζονται με τον διπλωματικό τους ρόλο, κυρίως εξυπηρετούν κατά τόπους τους υπηκόους των χωρών τους. Όπως είναι παράδοξο, να σου λένε ότι θα εξασφαλίσεις το ταξιδιωτικό έγγραφο «μία με δύο ήμερες πριν πετάξετε». Για ποιον λόγο, ενώ προνοείς να γίνουν όλα μήνες πριν, να πρέπει να φτάσεις στο παρά πέντε, και μάλιστα με ένα ταξίδι μπροστά σου;
Δυστυχώς, και αυτά τα ερωτήματα αποδείχθηκαν θεωρητικά, αφού στάθηκε αδύνατο να επικοινωνήσω με το Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών. Έφτασα να τηλεφωνώ 8-10 φορές την ημέρα στο τηλεφωνικό κέντρο του υπουργείο Εσωτερικών (εκεί υπάγεται το Ειδικό Ληξιαρχείο που έτσι κι αλλιώς δεν απαντούσε) και να μην το σηκώνει κανείς. Κατέληξα να τηλεφωνώ σε άσχετες με το αίτημά μου υπηρεσίες (Διευθύνσεις Ιθαγένειας, Μεταναστευτικής Πολιτικής κλπ), μήπως και βρω έναν τρόπο να με συνδέσουν εσωτερικά με το κεντρικό τηλέφωνο του υπουργείου. Καμία τύχη. 
Στο μεταξύ, έστειλα ένα ακόμη, απεγνωσμένο email στην πρεσβεία, εξηγώντας το νέο πρόβλημα, και υπενθυμίζοντας ότι ο χρόνος πιέζει όλο και περισσότερο. Μου απάντησαν ότι θα μπορούσαν να χορηγήσουν εκείνοι τη ληξιαρχική πράξη, μαζί με το ταξιδιωτικό έγγραφο, 24 ώρες πριν το ταξίδι.

Το ραντεβού προγραμματίστηκε για την Παρασκευή 25 Αυγούστου, τελευταία εργάσιμη πριν το ταξίδι μας, την Κυριακή 27 Αυγούστου. Μία μέρα πριν το ραντεβού, την Πέμπτη 24 Αυγούστου, έλαβα ένα email που έλεγε ότι το ραντεβού της επομένης δεν ισχύει, και πως μας περιμένουν στην πρεσβεία στις 3 το μεσημέρι. Ακυρώσαμε άλλα ραντεβού, αλλάξαμε άδειες στα γραφεία μας, και το μεσημέρι ήμασταν εκεί. Καταθέσαμε τα χαρτιά, ο πρόξενος ετοίμασε τρία αντίγραφα της ληξιαρχικής πράξης και το ταξιδιωτικό έγγραφο. Στο τέλος, ειρήσθω εν παρόδω, ρώτησα πώς ακριβώς λειτουργεί το συγκεκριμένο χαρτί (σε ποιον το δείχνω κλπ). Τρεις μέρες πριν το ταξίδι μας, και μόνο με μία εργάσιμη μέρα μπροστά μας, έμαθα ότι το ταξιδιωτικό έγγραφο ίσχυε μόνο για να μπει η κόρη μας στην Ελλάδα, και όχι για να επιστρέψει! «Οι Άγγλοι δεν δέχονται τέτοια χαρτιά, είναι μόνο για Ελλάδα», μου είπε ο πρόξενος. Έμεινα άφωνος, χωρίς λύση, με το ταξίδι μας στον αέρα, και με το ενστικτώδεις συναίσθημα που σου προκαλεί η συζήτηση με έναν ειδικό: ότι το λάθος είναι δικό σου.

Ακόμη και σήμερα σκέφτομαι ότι φταίω εγώ, γιατί δεν έβγαλα από μόνος μου το συμπέρασμα ότι το ταξιδιωτικό έγγραφο είναι μόνο για το πήγαινε. Αλλά, ξέρω ότι αυτή είναι η ενοχή που νιώθουμε όταν το ελληνικό δημόσιο, μας έχει βυθίσει πια στον ανερμάτιστο χαρακτήρα του. Εκεί που είναι όλα μισά και μεσοβέζικα, αλλάζουν από τη μία στιγμή στην άλλη, και τα ευκόλως ή δυσκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

Κανείς δηλαδή δεν μπήκε στον κόπο να μου πει ότι η πρεσβεία, αν και γνώριζε ότι η μόνιμη κατοικία μας είναι στο Λονδίνο, εντούτοις μεταχειρίστηκε την αιτούσα ως επισκέπτρια η οποία δεν έχει τρόπο να γυρίσει στην Ελλάδα. Το πιο τρελό; Η ληξιαρχική πράξη, όταν εκδίδεται στην πρεσβεία, δεν είναι αρκετή για την έκδοση διαβατηρίου στην Ελλάδα. Αντιθέτως, την ίδια στιγμή, μάθαινα ότι έπρεπε να καταθέσω εγώ την ληξιαρχική πράξη, πρώτα στο Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών, και κατόπιν, εκεί που βρίσκεται η οικογενειακή μου μερίδα στην Ελλάδα, στο Ληξιαρχείο Ιωαννίνων! Μετά, θα μπορούσα να κάνω αίτηση διαβατηρίου. Τρεις υπηρεσίες, σε τρεις διαφορετικές πόλεις για το ίδιο ακριβώς έγγραφο που απλώς βεβαίωνε ένα άλλο έγγραφο του αγγλικού κράτους: ότι η κόρη μας υπάρχει. Σημειωτέον δε ότι εμείς πηγαίναμε στην Τήνο, όχι στην Αθήνα, ούτε στα Γιάννενα. 

Δεν θα σας κουράσω με το τελευταίο, και πλέον γκραν γκινιόλ μέρος της ιστορίας. Τα κούριερ, τα ταξί, τις εξουσιοδοτήσεις, τα αμέτρητα τηλέφωνα, τις αχρείαστες μεταφράσεις βρετανικών εγγράφων στα ελληνικά, και την αγωνία για να προλάβουμε τις πόλεις και τις εργάσιμες, ώστε να βγει το διαβατήριο στη διάρκεια των διακοπών μας. Ξεκίνησα, όπως είπα, τη διαδικασία στις 8 Ιουλίου, και παρέλαβα το διαβατήριο 48 ώρες πριν το ταξίδι μας, στις 6 Σεπτεμβρίου. 45 εργάσιμες και συνολικό κόστος σε μεταφράσεις, επικυρώσεις, εξουσιοδοτήσεις, αποστολές εγγράφων, κλπ, περίπου 250 ευρώ. Η ίδια διαδικασία για τους Έλληνες στην Ελλάδα παίρνει μια εβδομάδα και κοστίζει 73,60 ευρώ για το παράβολο, συν τις φωτογραφίες του διαβατηρίου.

Ακούμε συνέχεια για το νέο μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα. Περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες έφυγαν στο εξωτερικό, στη διάρκεια της κρίσης. Το μοναδικό αίτημα που συζητά ο πολιτικός κόσμος είναι το δικαίωμα ψήφου των αποδήμων στις ελληνικές εκλογές. Είναι φυσικά ένας (ακόμη) αναχρονισμός το ότι οι κάτοικοι του εξωτερικού δεν έχουν τρόπο να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία. Αν το σκεφτούμε όμως, η συζήτηση έχει αυτοαναφορικό χαρακτήρα. Δεν σκεφτόμαστε πώς θα βελτιώσουμε τη ζωή των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό, αλλά πώς θα τους βοηθήσουμε να συμμετάσχουν και να επηρεάσουν τη δική μας ζωή στην Ελλάδα. Οι ελληνικές αρχές στη Βρετανία πρέπει να καλύψουν τις ανάγκες περίπου 60.000 ανθρώπων που ήρθαν να ζήσουν στη χώρα μετά την κρίση. Δεν είναι παράλογο η πρεσβεία να μην έχει ραντεβού, εφόσον η ζήτηση έχει αυξηθεί. Αυτό όμως είναι και το πιο θλιβερό σημείο της ιστορίας. Ότι ο παραλογισμός, επειδή έχει εξήγηση, καταντά να θεωρείται πια λογικός και αναμενόμενος.

____________

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Πάει και το κερδοφόρο λιμάνι Ηρακλείου - Στο «σφυρί» βγαίνουν τα 10 περιφερειακά λιμάνια


Πάει και το κερδοφόρο λιμάνι Ηρακλείου – Στο σφυρί από το ΤΑΙΠΕΔ για την "εξυπηρέτηση του χρέους" 10 λιμάνια – Καταγράφουν βελτίωση κερδοφορίας κατά 45% // 
(Το ξέρουμε!... Θα πουλήσουν και τη μάννα τους, και μετά θα ξεκουμπιστούν... 
- Δ.Τζ.)
~~~~~~~~~~~
Στο «σφυρί» βγαίνουν τα 10 περιφερειακά λιμάνια, στα οποία μοναδικός μέτοχος είναι το ΤΑΙΠΕΔ. Πρόκειται για τα λιμάνια Ελευσίνας, Ηρακλείου, Καβάλας, Λαυρίου, Ραφήνας, Αλεξανδρούπολης, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Πάτρας και Κέρκυρας.
Μέχρι τα τέλη του έτους, θα έχει οριστικοποιηθεί το σχέδιο για την αξιοποίησή τους, είτε με πώληση μετοχών, είτε με παραχωρήσεις επιμέρους δραστηριοτήτων, είτε μέσω συστάδων.
Όπως ανέφερε η πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, σε χθεσινή ενημερωτική συνάντηση, οι σύμβουλοι μπορεί να προτείνουν, είτε πώληση μετοχών του οργανισμού λιμένα, όπως σε ΟΛΠ και ΟΛΘ, είτε παραχώρηση μιας δραστηριότητας (π.χ. κρουαζιέρα) σε μεμονωμένα λιμάνια ή σε τρία λιμάνια ως ενιαία σύμβαση, κλπ.
Μάλιστα, μέσα στο τέταρτο τρίμηνο του έτους ενδέχεται να προκηρυχτεί κάποιος σχετικός διαγωνισμός.
Τα οικονομικά μεγέθη
Βελτιωμένα οικονομικά αποτελέσματα, στο 9μηνο, παρουσίασαν οι 10 Οργανισμοί Λιμένων, στους οποίους το ΤΑΙΠΕΔ είναι ο μοναδικός μέτοχος (Ελευσίνα, Ηράκλειο, Καβάλα, Λαύριο, Ραφήνα, Αλεξανδρούπολη, Ηγουμενίτσα, Ηράκλειο, Πάτρα, Κέρκυρα).
Από αυτά προκύπτει ότι, σε όλα τα λιμάνια, πλην της Πάτρας, καταγράφεται βελτίωση της κερδοφορίας (κατά μέσο όρο +45%).
Αυτό, σύμφωνα με το ΤΑΙΠΕΔ, οφείλεται «στη καλή διαχείρισης που γίνεται από τις διοικήσεις των Οργανισμών Λιμένων, μέσω της περιστολής κόστους, της βελτι-στοποίησης των λειτουργιών και της εφαρμογής καλών πρακτικών, στο πλαίσιο μιας κεντρικής διαχείρισης που γίνεται και με τη συνδρομή του ΤΑΙΠΕΔ».
Βελτίωση καταγράφει και ο κύκλος εργασιών 6 εξ’ αυτών (Ελευσίνα, Ηράκλειο, Καβάλα, Λαύριο, Ραφήνα, Αλεξανδρούπολη).

___________
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 9ΜΗΝΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΛΙΜΕΝΩΝ
δείτε εδώ:
http://agonaskritis.gr/%CF%80%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%…/

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Βρέθηκε στο δρόμο και κοιμάται σε χωράφι... Τι ζητά; Μία δουλειά για να ανακτήσει την αξιοπρέπεια της…



           ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Βρέθηκε στο δρόμο και κοιμάται σε χωράφι...      
Ρεπορτάζ: Φωτεινή Μαυροματάκη // ΚΡΗΤΗ TV
«Που υπάρχει ανθρωπιά; Έχουν χαθεί όλα;». Μ' αυτά τα λόγια, η Βούλα Ανάπα εκφράζει την αγανάκτησή της για το γεγονός πως βρίσκεται τις τελευταίες πέντε ημέρες… στο δρόμο.
Η κάμερα της ΚΡΗΤΗ TV κατέγραψε απίστευτες εικόνες εξαθλίωσης στην περιοχή Παλαιά ΚΑΤΕΕ. Εκεί μια γυναίκα ζει σε ένα χωράφι και κοιμάται κάτω από ένα λιόφυτο πάνω σε ένα χαλί.
Μην μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυα της, περιγράφει τις δύσκολες στιγμές που περνάει και εκλιπαρεί για μια θέση εργασίας για να μπορέσει να ζήσει αξιοπρεπώς. Παράλληλα, το γεγονός πως και τα παιδιά της είναι άνεργα κάνει ακόμα πιο δύσκολη την κατάσταση για εκείνη διότι, όπως αναφέρει, δεν έχει κανέναν να τη βοηθήσει.
Η κ. Ανάπα βρέθηκε να ζει μόνη και χωρίς χρήματα σε ένα χωράφι, χωρίς φαγητό και με ό,τι κινδύνους ελλοχεύουν.
Τι ζητά; Μία δουλειά για να ανακτήσει την αξιοπρέπεια της…


___________

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Mάρω Δούκα: «Μην αφήσουμε την Ηριάννα να σαπίσει στη φυλακή» καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή



Mάρω Δούκα: «Μην αφήσουμε την Ηριάννα να σαπίσει στη φυλακή»

Διαστάσεις χιονοστιβάδας λαμβάνει η συμπαράσταση προς την πανεπιστημιακό Ηριάννα, που καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή για τη σχέση της με έναν αμετάκλητα αθώο που είχε επίσης κατηγορηθεί για την ίδια υπόθεση: τη δήθεν συμμετοχή στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Μια καταδίκη χωρίς στοιχεία και μαρτυρίες.
«Εμείς επιλέγουμε με ποιους θα ζήσουμε» γράφουν τα πανό που έχουν αναρτηθεί σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τα τρικάκια που έχουν πεταχτεί σε εκδηλώσεις ζητώντας την απελευθέρωσή της, αλλά και τα συνθήματα που έχουν γραφτεί σε τοίχους.
Οι άνθρωποι που συνυπογράφουν το αίτημα στο διαδίκτυο, χθες, έφταναν τις 17.000.
Και οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης στο πρόσωπό της πληθαίνουν: εκτός από πολιτικούς φορείς, στο πλευρό της τάσσονται οι συνάδελφοί της στο Πανεπιστήμιο καθώς και Βρετανοί πανεπιστημιακοί, που απέστειλαν επιστολή στον υπουργό Δικαιοσύνης και τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, καλώντας τους «να αποκαταστήσουν την αδικία σε βάρος μιας αθώας νέας γυναίκας».
Σε αυτούς έρχονται να προστεθούν οι φωνές του ποιητή Τίτου Πατρίκιου, της συγγραφέως Μάρως Δούκα και του μουσικού δημιουργού Γιάννη Αγγελάκα.
~~~~~~~~
Με ανάρτησή του στην προσωπική ιστοσελίδα του στο facebook ο μουσικός Γιάννης Αγγελάκας σχολιάζει την παράλογη καταδίκη και καλεί να υπογράψουμε το αίτημα απελευθέρωσής της:
«Κάτι δεν πάει καλά με αυτό το μαντήλι που δήθεν φοράει στα μάτια της η θεά της Δικαιοσύνης στη χώρα μας.
Είναι διάτρητο και λοξοκοιτάει απ’ τη μια προστατευτικά προς τους πολιτικούς και οικονομικούς άρχοντές μας (δύο πολιτικοί όλοι κι όλοι μπήκαν στη φυλακή για καταχρήσεις δισεκατομμυρίων που γίνονταν εις βάρος μας τόσα χρόνια και είναι και οι δύο ελεύθεροι πια) κι απ’ την άλλη απειλητικά και καχύποπτα προς όλους εμάς τους υπόλοιπους που δεν μπορούμε να παρακολουθούμε απαθείς και βουβοί την κατάλυση κάθε έννοιας δημοκρατίας, δικαιοσύνης και απλής λογικής στον τόπο μας (…).
ΥΓ.: Το “SURVIVOR” δεν είναι ένα γλυκό όνειρο, είναι ο εφιαλτικός εμπαιγμός του καθημερινού μας μόχθου για επιβίωση. Ξύπνα, δεν είν’ όνειρο το χιόνι που μας καίει».

Η Μάρω Δούκα για την Ηριάννα
Σε κείμενό της στην «Εφ.Συν.» για την Ηριάννα, που κρατείται στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θήβας, η Μάρω Δούκα γράφει:
«Στις 23 του μηνός, ημέρα Παρασκευή, στην παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας του ακάματου Θανάση Νιάρχου «Η Ελλάδα ταξιδεύει, ολοένα ταξιδεύει», άκουσα τον ποιητή Τίτο Πατρίκιο να συμπληρώνει την ανάγνωση ποιημάτων του με την παράκληση-προτροπή προς όλους μας να μην αφήσουμε την Ηριάννα να σαπίσει στη φυλακή, να μην επιτρέψουμε να καταστραφεί η ζωή μιας νέας κοπέλας.
Μπράβο, Τίτο, φώναξα.
Την επομένη, ξαναδιαβάζω το κείμενο του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου, του συντρόφου της Ηριάννας, όπου με ακρίβεια σε μορφή χρονικού αποτυπώνει την καφκική περιπέτειά τους.
Η Ηριάννα, όταν άρχισε ο εφιάλτης (2011), ήταν 23 χρόνων.
Καθώς περνάει ο καιρός, ακριβώς επειδή είναι αθώα και επομένως δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, ακριβώς επειδή έχει όνειρα και σχέδια για το μέλλον, συνεχίζει με συνέπεια τις σπουδές της, δίπλα πάντα στον αγαπημένο της Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Το ότι εκπονεί το διδακτορικό της στο ΕΚΠΑ δεν σημαίνει από μόνο του και πολλά σε ό,τι αφορά την αθωότητά της, σημαίνει όμως τα πάντα σε συνδυασμό με την υπευθυνότητα και τη συνέπειά της απέναντι στις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά της στο πανεπιστήμιο και την πολιτεία.
Εργατική, αγαπητή στους συναδέλφους και τους δασκάλους της. Δεν φυγοδικεί.
Τηρεί τους όρους. Ακολουθεί τους κανόνες.
Κι έρχεται η ώρα της δίκης. Οπου συμβαίνει το αδιανόητο. Καταδικάζεται σε 13 χρόνια κάθειρξη με μοναδικό δείγμα “ενοχής” ένα αποτύπωμα μερικού γενετικού προφίλ που δεν είναι δυνατόν να επανελεγχθεί.
Τι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε για τούτη την καταδίκη;
Οτι διαπνέεται από τυφλή, τιμωρητική διάθεση;
Οτι πρόκειται για τυπική δικαστική πλάνη; Οτι υπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες;
Ή ότι απλώς βρισκόμαστε μπροστά σε μια άκρως “ανθρώπινη” αποθέωση του παραλογισμού;
Θα μπορούσε η καταδίκη της Ηριάννας να οφείλεται απλώς στο ότι όχι μόνο δεν “αποκηρύσσει” τον αγαπημένο της (ωσάν το δικαστήριο να μην έχει αποφασίσει τελεσίδικα για την αθωότητά του), αλλά και στο ότι η συναίσθηση της δικής της αθωότητας την εμψυχώνει να σταθεί με το κεφάλι ψηλά στο δικαστήριο;
Και αναρωτιέμαι: Τι ήταν εκείνο που εξόργισε πιο πολύ τον βασιλιά Κρέοντα και διέταξε την καταδίκη της Αντιγόνης.
Το ότι η Αντιγόνη, αψηφώντας την εντολή του, τόλμησε να μην αφήσει άταφο τον αδελφό της ή το ότι η υπερηφάνεια και το ήθος της δεν της επέτρεψαν να γονατίσει μπροστά του και να του ζητήσει έλεος;
Στην αστική δημοκρατία όμως (και αυτή είναι η ευεργετική ειδοποιός διαφορά της από τα άλλα, κατά μήκος όλου του χρόνου, πολιτεύματα) για την αντιμετώπιση παρόμοιων εκτροπών στην απονομή δικαιοσύνης έχει σοφά προνοήσει ο Νομοθέτης.
Γι’ αυτό και η προτροπή-παράκληση του Τίτου Πατρίκιου σε μια εκδήλωση για την ποίηση, “Μην αφήσουμε την Ηριάννα να σαπίσει στη φυλακή, μην επιτρέψουμε να καταστραφεί η ζωή μιας νέας κοπέλας”, είναι πράξη βαθύτατης πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης που μας αφορά όλους».

_______________
efsyn.gr
http://www.nostimonimar.gr/maro-douka-min-afisoume-tin-iri…/

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Δυναμικό "παρών" στα δικαστήρια Λαμίας του Κινήματος Δεν Πληρώνω-Ενιαίο Μέτωπο

Σήμερα Πέμπτη 22-6-17, αντιπροσωπεία του Κινήματος Δεν Πληρώνω-Ενιαίο Μέτωπο έδωσε δυναμικό "παρών" στα δικαστήρια Λαμίας όπου η Αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου ΑΕ των Μπόμπολα, J&P Αβαξ, Vinci, Hochtief και λοιπών μεγαλοεργολάβων των διοδίων, δίκαζαν με στημένες κατηγορίες τον συναγωνιστή Λεωνίδα Παπαδόπουλο.
Η δίκη ξεκίνησε αλλά μετά από εκτεταμένη διακοπή αναβλήθηκε για να ικανοποιηθούν τα νομικά αιτήματα που προέβαλλε το Κίνημά μας, δηλαδή να εξεταστούν ως μάρτυρες ΚΑΙ οι αστυνομικοί πέραν των υπαλλήλων του Μπόμπολα καθώς και να υποχρεωθεί η εταιρεία Αιγαιον ΑΕ να προσκομίσει δύο σελίδες από το βιβλίο συμβάντων που σκοπίμως απέκρυψε από το δικαστήριο και πιθανότατα την "έκαιγαν".
Οι καθοδηγούμενοι έμμισθοι μάρτυρες των μεγαλοεργολάβων καθώς και η υπεροπτική νομική τους εκπρόσωπος, αρχικά είχαν την αλαζονεία του μεγαλοτσιφλικά "που κάνει ότι του καπνίσει" όμως μετά τα γελάκια κόπηκαν λόγω της άτεγκτης στάσης των δικηγόρων του Κινήματος καθώς και των συναγωνιστών μέσα στην αίθουσα αλλά και την απόφαση δικαστή και εισαγγελέα να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας καθώς και να αποβληθεί η πολιτική αγωγή για το αδίκημα της διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών που δήθεν διέπραξε το Κίνημά μας λόγω της δράσης ανοίγματος των διοδίων Πελασγίας.
Μέσα στις επόμενες μέρες θα αναφερθούμε αναλυτικότερα με πλήθος στοιχείων για το μεγάλο καρτέλ των εργολάβων και τις απάτες των κρατικοδίαιτων αυτών επιχειρηματιών εις βάρος του ελληνικού λαού και όχι μόνο.
Η δίκη αναβλήθηκε για τον Γενάρη του 2018.
Ο Αγώνας συνεχίζεται.